کیاشهر، این بندر کوچک و سرسبز در شرق گیلان، جایی است که طبیعت با تمام وجود خودش را به نمایش میگذارد، اما نه به آن شکلی که همه جا خواندهاید. تصور کنید صبح زود، وقتی مه هنوز روی سطح تالاب نشسته، از میان نیزارهای بلند پارک ملی بوجاق (Bojaq National Park Kiashahr) قدم میزنید و صدای بال زدن پرندگان مهاجر – مثل فلامینگوهای صورتیرنگ یا قوهای سفید – تنها صدایی است که سکوت را میشکند. اینجا، در نقطهای که سفیدرود به دریای خزر میریزد، آب شیرین و شور با هم آمیخته میشوند و منظرهای خلق میکنند که انگار از نقاشی بیرون آمده: یک طرف جنگلهای انبوه توسکا، طرف دیگر علفزارهای وسیع و در دوردست، خط باریک ساحل شنی.
یکی از جادوییترین لحظات، عبور آرام از مسیرهای فرعی کنار لاگون است؛ جایی که گاومیشهای محلی در آب کمعمق غوطهورند و اسبهای وحشی کنارشان چرا میکنند، بدون اینکه از حضور آدمها ترسی داشته باشند. غروب که میشود، نور طلایی خورشید روی آب تالاب میافتد و سایه درختان پارک جنگلی را بلندتر میکند – لحظهای که زمان انگار متوقف میشود و فقط صدای موجهای آرام دریا به گوش میرسد. این ترکیب نادر جنگل، تالاب و دریا، کیاشهر را به مکانی تبدیل کرده که هر بار بازدید از آن، حس کشف چیزی تازه را میدهد؛ جایی که میتوانید ساعتها بنشینید و به رقص پرندگان روی آب نگاه کنید، یا در سکوت کامل، باد خنک ساحلی را روی صورتتان حس کنید. اگر به دنبال آرامشی هستید که در شلوغی جاهای معروف پیدا نمیشود، کیاشهر دقیقاً همان گنج پنهان شمال است.
شما را به دیدن فیلم زیبایی از بندر کیاشهر (Kiashahr) دعوت میکنیم لطفا اینجا ضربه بزنید.